Ne güzel bir gün olurdu bugün böyle uyanabilseydim. Sevdiklerinizin olduğu bir evde uyanmak ne güzeldir hele ki o gün doğum gününüzse. Bugün Solmaz ailesinin el bebek gül bebek büyütülen, ailesini zar zor ikna edip 3 sene önce eğitim için yurt dışına yerleşen ilk masterını bitirip ikincisine devam eden ve doktora yapma yolunda ilerleyen bendenizin doğum günü...

Gerçi herhangi birinin doğum günü sizleri niye ilgilendirsin değil mi? Ama artik uzaklardan alacağınız mektuplarınız var, hem de çuvallar dolusu ve bu ilk mektupta beni biraz tanıyın istedim. Yavaş yavaş alışacağız birbirimize ve umut ediyorum ki mektubunuz geldi mi diye posta kutunuzu kontrol etmeye başlayacaksınız bir sure sonra.

Mesafe ne kadar uzak olabilir dediğinizi duyar gibiyim. Aramızda uçsuz bucaksız bir okyanus var ve ben bugün uçağa binsem ancak en az 15 saat suren uçak yolculuğundan sonra güzel ülkemde olabilirim. E artik mektuplarınızın pulunda Amerikan bayrağının dalgalandığını bu ipucumla öğrenmiş oldunuz.

Sizlere buradaki hayatları, başarı öykülerini, yaşanan zorlukları, mutlulukları, tecrübelerimi elimden geldiğince ailenizden biri gibi anlatmaya çalışacağım. Eğitimim dolayısıyla bazı yazılarımda Amerika kamu yönetimi ve ekonomisi hakkında da bilgilerimi sizinle paylaşacağım. Değerli Hocalarımın bilgilerinden faydalandığım kısa söyleşiler gerçekleştireceğim. Bunlara ilave olarak hayata dair yazılarım da olacak. Kısacası benim kösemde okuyacaklarınız tek bir konu baslığı altında sinirli kalmayacak. Aslında güzel yemek de yaparım tarif de mi versem? şaka şaka … Keyifli yazılarla birlikte olacağız çok yakında.

Son olarak söylemeden geçemeyeceğim. Bu sene özel bir hediyem var. İnsan hep yapmak istediği ama şartlar yüzünden ertelediği bir şeyi yapıyorsa bundan daha güzel bir hediye olabilir mi? Buna vesile olduğu cin Sayın Mehmet Kesim’e teşekkürlerimi iletiyorum.

Hediyemi merak edenler aramızda kalsın ama siz su an benim doğum günü hediyemi okuyorsunuz…

Sevgiler