ERBAKAN karşısında Numan Kurtulmuş’un kişilikli ve dik ama aynı zamanda saygılı tavrını takdirle izliyorum.
Siyasi hesapla böyle yapıyorsa, akıllılıktır bu... Lider olmanın sorumluluğu ile vefa duygusunu dengelemek için yapıyorsa, siyasi ahlaktır bu.
SP’nin kongresinden hemen sonra Şevket Kazan ve Oğuzhan Asiltürk, yaşlarına yakışmayan bir öfkeyle Kurtulmuş’a hücum ettiler. Erbakan’ın çocukları da yaşlarına yakışan hafiflikle aşağılayıcı konuşmalar yaptılar.
Kurtulmuş geri adım atmadı, bir liderde olması gereken kararlı duruşu ortaya koydu. Aynı zamanda “nefsaniyet öfkesi”ne kapılmadan sakin ve ölçülü konuşmayı başardı.
Ama Kurtulmuş’un babası yaşındaki “büyükler” bu olgunluğu gösteremiyor! Hırs böyle bir şey!

Siyasi ve mali güç
Milli Görüş camiasını iyi tanıyan Ali Bulaç dünkü Zaman‘da, Erbakan Hoca’yı sorumlu davranmaya davet ediyor, “yaşlılar kadrosunun artık bedenlerinin yorulduğunu” hatırlatıyordu.
Daha önemlisi, Ali Bulaç’ın dikkat çektiği mali varlıktır. “Çocuğunun rızkından kesen” birçok samimi insanın “davaya hizmet” için yaptığı bağışlarla muazzam bir ‘Milli Görüş serveti’ oluşmuştu. Bulaç, “sahih vakıflarda olduğu gibi bağışhangi amaçla yapılmışsa sadece o amaçla harcanmalıdır” diye yazıyordu.
Yani... “Sahih vakıflarda olduğu gibi” resmi kayda geçirilmeyen, sadece Erbakan’a güvenerek yapılan bağışlar...
Ve “sahih vakıflarda olduğu gibi” amaca uygun harcanıp harcanmadığını devletin de bağışçıların da kontrol edemediği gelirler...
Ne düzgün muhasebe, ne şeffaflık...
Bu muazzam mali güce hükmetmek ne büyük bir kudrettir düşünün!
Benzer bir sorunu MHP davasında biz de yaşamıştık. Merhum Başbuğ’a güvenerek “dava için” verilen bağışlar parti kayıtlarına geçmemiş, savcı da bunu “gizli örgüt” sanarak suçlamıştı.
Bugün Bahçeli’nin sert politikalarını ve hakaretamiz üslubunu yanlış buluyorum ama bu konularda dürüst ve şeffaf bir muhasebe sistemi kurmuş olmasını da takdirle karşılıyorum.
Erbakan’ın otoritesinde dini hissiyatın rolü büyük olduğu için, Türkeş’in karizmasından daha derin ve daha bağlayıcı bir siyasi kudrettir bu.
Nitekim Kuran-ı Kerim parasal işlemlerin mutlaka kayda geçirilmesini emrettiği halde, bu muazzam para trafiği “sahih vakıflarda olduğu gibi” kayda geçirilmemiştir!

SP nereye gidecek?
SP de artık kendisini yenilemelidir. Bakın, MHP, Bahçeli ile merhum Türkeş’in alamadığı oyları aldı. 1977’de Ecevit’in ulaştığı yüzde 42 oyu CHP bütün tarihinde görmemiştir. Bugün CHP Kılıçdaroğlu ile tırmanıyor.
AK Parti de Erbakan’ın hayal bile edemeyeceği oyları alıyor.
Erbakan’ın parti kurup siyaset yaptığı dünkü Türkiye’de ataerkil “itaat” kültürü çok güçlüydü; Erbakan kendisine oy vermeyenleri “patates dini”ne mensup olmakla suçladığı halde o Türkiye bile Erbakan’a çok sınırlı oy vermişti.
Bugünkü Türkiye ise daha ‘açık toplum’ niteliklerine sahiptir. Artık Erbakan’ın zihnindeki şablonlarla kavranamayacak bir dünyada ve Türkiye’de yaşıyoruz ve Erbakan hâlâ “İslam birliği çekirdeği etrafında mazlum milletler ittifakı”ndan bahsediyor!
SP’nin iki seçeneği var: Ya Numan Kurtulmuş’la yenilenerek yeni kitlelere açılacak... Veya “sahih vakıf” bile olmayan küçük bir cemaat düzeyine inecektir.
Yaşayıp göreceğiz.