Hayat ne güzeldir di mi? Hiç beklemediğiniz anlarda harika sürprizlerle çıkar karsınıza. Basınıza geldi mi bilmem ama ben inanırım çok içten dilediğiniz şeylerin gerçekleştiğine hem de bazen çok da hızlı bir şekilde.
Canım Selçuk ağabeyim bana en üzgün olduğum zamanda bile o kadar güzel şeyler söyler ki , onun yanında mutsuz olmak imkânsızdır. Bugün konuşurken bana dedi ki “Ben sana demedim mi kahkahalarla güleceksin üzüldüğün şeylere diye. “ Hakikaten insan nasıl oluyor da her şeyi atlatmayı başarıyor bir şekilde? Vardır mutlaka unutulmayan şeyler ama acısı nasıl da azalıyor hatta bazen hiç yaşanmamış gibi geliyor insana yasadıkları.
Yaptığınız yanlış secimler aslında sizi en doğrusuna yönlendiriyor .O yüzden bekleyip görün, hiç umudunuzu yitirmeyin derim ben.
Ayrıca hep inandığım başka bir şey de çalışmanın mutluluk reçetenizin en önemli ilacı olduğu. Bir şeyleri kendi basınıza başarmak o kadar mutlu eder ki insani. Hem oyalar sizi hem de yüzünüzü güldürür. Sonra bir bakarsınız ki merdivenleri tek tek çıkmışsınız, geçmiş dediğiniz şey o kadar uzakta ve öyle ücra bir köşede kalmış ki dürbün gerekir görebilmek için neler oluyor bıraktığım yerlerde diye. Ait olduğunuz yere ilerlerken yeni insanlar çıkar karsınıza, ortak zevklerinizin olduğu, konuşmaktan zevk aldığınız, hep beraber yürüsem bu yolu dediğiniz kişiler. İşte aslında siz gerçek hayatınıza yeni yeni adim atıyor olursunuz.
Sevdim ben bu gerçek hayat diye tabir ettiğim şeyi. Dünyanın durmasını sevdim. Tesadüflerini sevdim hayatin. Yüzümdeki sırıtmayı sevdim. Yanımdakileri sevdim. Yolumun üstündekileri beklerken hiç ummadığım bir anda karşılaşmayı sevdim. Kısacası yasamayı sevmeyi sevdim yine.
Hayal dünyasından bahsetmiyorum size. Bunları birileri yapabiliyorsa demek ki imkânsız değil mutluluk. Mucizelere inanın, aklınızdan gecen mutluluk hayallerinin gerçekleşeceğine inanın. Ben inandım ve dedim ya sevdim ben bu dünyayı hem de çok.
Sevgiler…